Hydranty wewnętrzne - kiedy wymagane?

Czym jest hydrant wewnętrzny?

Podstawowym środkiem służącym prowadzeniu akcji gaśniczych jest woda w odpowiedniej ilości i ciśnieniu. Od właściwie dobranych parametrów zależy skuteczność działań służb przeciwpożarowych, co skutkuje poprawieniem ochrony zdrowia i życia ludzi oraz minimalizuje straty materialne. Hydranty wewnętrzne, jako część instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, są wg nomenklatury europejskiej stałymi urządzeniami gaśniczymi. W odpowiednich warunkach umożliwiają one bardzo efektywne zwalczanie pożaru dzięki natychmiastowemu dostępowi do ciągłego zaopatrzenia w wodę.

Hydrant wewnętrzny jest to urządzenie do zwalczania pożaru składające się ze zwijadła z dostarczoną centralnie wodą, ręcznego zaworu odcinającego sąsiadującego ze zwijadłem, węża płasko składanego lub półsztywnego oraz prądownicy zamykanej.

Hydranty wewnętrzne wymagania:

To gdzie są wymagane hydranty wewnętrzne definiuje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 roku w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. + PN-EN 671-1 "Hydranty wewnętrzne. Wymagania techniczne dotyczące hydrantów wewnętrznych z wężem półsztywnym". + PN-EN 671-2 "Hydranty wewnętrzne. Wymagania techniczne dotyczące hydrantów wewnętrznych z wężem płasko składanym". + PN-EN 671-3 "Hydranty wewnętrzne. Konserwacja hydrantów wewnętrznych z wężem półsztywnym i hydrantów wewnętrznych z wężem płasko składanym". + PN-EN 694 "Węże pożarnicze. Węże półsztywne do stałych urządzeń gaśniczych". + PN EN 14540 "Węże pożarnicze. Węże nieprzepuszczające wody, płasko składane do hydrantów wewnętrznych".

Hydranty wewnętrzne – rodzaje:

Hydranty wewnętrzne dzielimy według kilku parametrów. Do jednego z najważniejszych należy między innymi średnica węża:

• Hydrant wewnętrzny DN 25
• Hydrant wewnętrzny DN 33
• Hydrant wewnętrzny DN 52

Średnica węża dobierana jest do miejsca w którym będzie on wykorzystywany. Średnica determinuje również kolejny parametr wg którego dzielimy hydranty wewnętrzne:

• Hydranty wewnętrzne z wężem półsztywnym – (hydranty DN 25 i DN 33) – główną zaletą węża półszt6ywnego jest brak konieczności jego pełnego rozwinięcia do swobodnego przepływu wody i prowadzenia akcji gaśniczej.
• Hydranty wewnętrzne z wężem płaskoskładanym – (hydranty DN 52) – największym atutem hydrantów z wężem płaskoskładanym jest ich cena, są zdecydowanie tańszym rozwiązaniem, ale musimy również pamiętać, iż węże tego typu muszą zostać w pełni rozwinięte przed użyciem.

Z innych parametrów dostępnych przy wyborze hydrantów wewnętrznych mamy również do wyboru:

• Długość węża
• Sposób montażu: podtynkowy i natynkowy
• Kolor hydrantu (dowolny kolor z palety RAL)
• Możliwość wyposażenia w dodatkową gaśnicę
• Sposób umieszczenia węża (w koszu lub na bębnie)
• Grubość skrzynki hydrantu (dostępna wersja smukła)

Hydranty wewnętrzne – zastosowanie? Co gasimy hydrantem wewnętrznym?

Hydranty wewnętrzne DN 25 stosowane są w budynkach użyteczności publicznej, takich jak m.in. szkoły, banki, sklepy, urzędy, internaty, hotele itp. Konstrukcje tego typu są montowane w ciągach dróg komunikacyjnych, w korytarzach, przejściach, przy wejściach i wyjściach ewakuacyjnych. 

Hydranty wewnętrzne DN52 stosowane są przede wszystkim w halach magazynowych oraz zakładach produkcyjnych.

Jak powinny zostać oznaczone hydranty wewnętrzne?

Hydranty wewnętrzne oznaczane są za pomocą tablic z czerwonym tłem oraz białą obwódką i białym piktogramem przedstawiającym zwinięty wąż przeciwpożarowy. W bliskim sąsiedztwie skrzynki hydrantu wewnętrznego powinna zostać również umieszczona czytelna instrukcja użytkowania w sytuacji pożaru. Oprócz oznaczenia i instrukcji użycia, wewnątrz budynków publicznych i obiektów budowlanych stosowane są także szafy z czerwonymi lub przeszklonymi drzwiami.

Wszystkie oznaczenia ochrony przeciwpożarowej muszą być zgodne z normą PN-92/N-01256/01 lub PN-EN ISO 7010.

Przeglądy - wymagania i kontrola okresowa?

W myśl przepisów ogólnych Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 roku w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów:

1. Urządzenia przeciwpożarowe w obiekcie powinny być wykonane zgodnie z projektem uzgodnionym przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, a warunkiem dopuszczenia do ich użytkowania jest przeprowadzenie odpowiednich dla danego urządzenia prób i badań, potwierdzających ich działania.

2. Urządzenia przeciwpożarowe oraz gaśnice przenośne i przewoźne, zwane dalej „gaśnicami”, powinny być poddawane przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym zgodnie z zasadami i w sposób określony w Polskich Normach dotyczących urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic, w dokumentacji techniczno-ruchowej oraz w instrukcjach obsługi, opracowanych przez ich producentów.

3. Przeglądy techniczne i czynności konserwacyjne powinny być przeprowadzone w okresach ustalonych przez producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku.

4. Węże stanowiące wyposażenie hydrantów wewnętrznych powinny być raz na 5 lat poddawane próbie ciśnieniowej na maksymalne ciśnienie robocze, zgodnie z Polską Normą dotyczącą konserwacji hydrantów wewnętrznych.

Hydranty wewnętrzne są według definicji urządzeniami przeciwpożarowymi. Urządzenia te należy poddawać przeglądom technicznym i czynnościom konserwacyjnym, zgodnie z zasadami określonymi w Polskich Normach, w odnośnej dokumentacji techniczno-ruchowej oraz w instrukcjach obsługi. Czynności te należy przeprowadzać w okresach zgodnych z instrukcją Producenta, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Mogą być przeprowadzane przez osobę kompetentną tj. osobę z niezbędnym przeszkoleniem i doświadczeniem, która ma dostęp do wymaganych narzędzi oraz wiedzy o procedurach zalecanych przez Producentów i wymaganiach normy PN-EN 671-3.